önceki akşam ülkemin bir köşesinde düğün vardı..
küçük bir köyünde..
eğleniyordu herkes..
çoluk çocuk ve hatta bebekler vardı düğün evinde..
ve fakat..
onları gözlüyordu birileri..
aşağılık planlarını uygulamak için
yatmışlardı pusuya..
sonra imam namaza davet etti köylüleri..
başlar secdede idi,
o aşağılık adamların aşağılık planları devreye girdiğinde..
44 kişi öldürüldü..
önemli olan öldürmekti,
kim ve kaç yaşında olduğuna bakmadan..
akıtmaktı kanları en çoğundan..
yaşlı.. kadın.. çocuk.. bebek.. ceninler..
akıtıldı al kanları
koskoca bir hiç uğruna

sabah kanalın haber toplantısı..
herkes üzgün..
kimi: bu ülkeye has dedi..
itiraz etti kimi
batıdaki okul katliamlarını örnek gösterdi..
ama o okul baskını, bu kız meselesi dedi kimi..
az gelişmiş ülke sorunu dedi..
töre cinayetleri, kan davası evet..
ama bu onlardan farklı, onlardan da beter dedi kimi..

sonra..
sonra gerçekten az gelişmişliği..
gördü ekranlarda
televizyonların eğlenmek için varız programlarında..

hiçbir şey olmamış gibiydi..
onların dünyasını vurmamıştı bu acı haber..

şarkılar vardı, peki..
ama illa olmalı mıydı göbek havası..
illa bugün de atılmalı mıydı o göbekler?..

stüdyolardan uzak olduğundan mı? katliam yeri..
terör olmadığından mı? işin içinde..
Aileler arası husumet olduğundan mı? Sadece..

bir gecede 44 can gitti..
bu ülkenin 44 canı,
alçakça bir saldırıda..

15 yaşında bir erkek çocuğu
anam öldü, babam öldü diye
hıçkırıklara boğulurken,
kirli elleriyle silerken gözyaşlarını..
haber kanallarında yayınlanırken bu acı..
elindeki kumandanın,
bir sonraki tuşundaydı;
bol kahkaha, neşe, eğlence ve göbek havası..

peki, kabul..
bu katliam az gelişmişliğin eseri..
tamam..
senin ülken, az gelişmiş bir Ortadoğu ülkesi..
öyle ise kaçınılmaz katliam..
peki ya sonrası??
Peki ya sonrasına gösterdiğin tepki ile
Sen
Ben
Biz?..
..Biz ne zaman kaybettik
ve nasıl katlettik
İnsan duyarlılığını..